ഞാനറിയുന്നു ... എന്റെ ചുറ്റിനും നിറയുന്ന ശാപ വാക്കുകള്
ഞാനറിയുന്നു , എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ മുറിവുകള്...
അതില് നിന്നും ഒലിക്കുന്ന എന്റെ പ്രാണന്റെ നീരുറവ.
ഇനിയും , കുത്തുക .. മുറിവേല്പ്പിക്കുക ..
എന്റെ രക്തം വാര്ന്നോലിക്കട്ടെ -
പിന്നെ അതില്, നിങ്ങള് വാര്ത്തെടുക്കുക ..
നിങ്ങളുടെ സ്വപ്ന സൌധങ്ങള്... എന്റെ ഹൃദയം ...
അതാകട്ടെ , നിങ്ങളുടെ സ്വീകരണ മുറിയിലെ കൌതുകം...
ഞാന് ചെയ്തതെല്ലാം മറക്കുക... പിന്നെ ഉറക്കെ വിളിചോതുക -
ഞാനെന്ന മനുഷ്യന്റെ കുറ്റങ്ങള് , പിന്നെ എന്റെ കുറവുകള്
എല്ലാവരും വെറുക്കുമ്പോള് , പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുക
എന്റെ ദോഷങ്ങള്
ഞാന് ചെയ്തത് , അതാണേറ്റവും വലിയ തെറ്റ്..
ഞങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചത് , നിങ്ങല്കായ് ജീവിച്ചത്
നിങ്ങള്കായൊരു സ്നേഹ സൌധം തീര്ത്തത് ...
വെറുക്കുക, കല്ലെറിയുക , പിന്നെ എന്നെ ക്രുശിക്കുക....
എന്റെ കാല്വരിയില്, ഒരിക്കലും വരാതിരിക്കുക...
ഓര്മ്മയുടെ ഒരു മെഴുകുതിരി കാലു പോലും തെളിക്കാതിരിക്കുക...
ഞാനവിടെ , ഒരു കാലൊച്ചയും കാതോര്ത് , നിങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിക്കും...
സതീഷ്
No comments:
Post a Comment