നിഴല് വീണ വഴിയിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുന്ന അവള് തിരിഞ്ഞു നോക്കി -
അവന് അവളെ തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...
കണ്ണുകളില് നഷ്ടബോധവുമായി , തളര്ന്നു, അവശനായി
വെയില് ചാഞ്ഞിരുന്നു, ഒരു നേര്ത്ത കാറ്റു അവളെ തഴുകി കടന്നു പോയി -
റോഡിന്റെ ഇരു വശവും പൂക്കള് പൂത്തു നിന്നുരുന്നു...
വിടപറയാന് ഒരിക്കലും ചേരാത്ത അന്തരീക്ഷം ...
ഒരു മഴ പെയ്തെങ്കില് , അവള് ആശിച്ചു.. അല്ലെങ്കില് ഒരു ശക്തമായ കാറ്റു .....
രണ്ടു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഈ കലാലയത്തിന്റെ , ഇടനാഴികള് അവര്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു
കുട്ടികളുടെ , ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തി .. അവര് -
രാവിലെ അവളെ കാണുമ്പോള് അവന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ...
അവള് തല്ലുമ്പോള് പോലും ഉള്ളു തുറന്നു ചിരിക്കുന്ന അവന് ...
എന്നും മാറാതെ , അവിടെതന്നെ അവന് അവള്ക്കായി കാത്തു നിന്നിരുന്നു...
ഇന്നു , അവള് അവനെ പിരിഞ്ഞു പോകുകയാണ് ....
രണ്ടു വര്ഷത്തെ താല്കാലിക ജോലി കഴിഞ്ഞു , പ്യൂണ് പാറുക്കുട്ടി ... നടന്നു നീങ്ങി -
പിറകില് അവന് .. ആ സ്കുളിലെ മണി... അവളെ തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
സതീഷ്
2 comments:
പാറുക്കുട്ടിയുടെ മണിയടി കൊള്ളാം.
ആശംസകൾ.
കൊള്ളാം.
:)
Post a Comment