പ്രണയം !
ഒരു മഴവില്ലിന്റെ ചാരുതയോടെ,ഹൃദയകാശത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളില്
ഞാന് ദര്ശിച്ച വര്ണ്ണ കൂമ്പാരം..
അതായിരുന്നെന് പ്രണയം.. നിറങ്ങളാല് ഭരിതം
എന്റെ സ്വപങ്ങള്, ഒരു ക്യാന്വാസില് കോറിയിട്ട ചായക്കൂട്ടുകള് പോലെ-
എനിക്ക് മനസിലാകാത്ത ചിത്രങ്ങളായപ്പോള്...
നീ എനിക്കു പറഞ്ഞു തന്നു, ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രണയം
നിന് അധരങ്ങളിലെന് അധരം പിടഞ്ഞ നാള് , ഞാനറിഞ്ഞു
നിന് അധരത്തിലെ ലാസ്യം, പിന്നെ മധുരം
എന്റെ ലോകം വളരെ ചുരുങ്ങി, പിന്നെയതൊരു വൃത്തമായ് മാറി
നീയും , ഞാനും പിന്നെ നിന്റെ അധരങ്ങളും!!
വഴി പിരിഞ്ഞെന്നോ നടന്ന നാള് , ഞാന് കണ്ടു -
നിറങ്ങള് അതു നിന്നോടൊപ്പം നടന്നു നീങ്ങുതത്..
എനിക്ക്കെന്റെ നിറങ്ങള് വീടും സമ്മാനിക്കുവാന് -
നീ വന്നു, ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വേഷത്തില്-
എന്നിട്ടും കിട്ടാത്ത , നിറങ്ങള് ഞാന് കണ്ടു ... ഇന്ന് -
നീ എന്റെതു മാത്രമായ് , എന് നെഞ്ചില് ചായുറങ്ങിയ - രാവില്
സതീഷ്
