വഴിവക്കിലോരല്മര തണലില്
ഒരായിരം ഇലകള് തന് മര്മ്മരം കേട്ട് ഞാന്
ചൊല്ലുന്നതെന്തെന്നു കാതോര്തിരിക്കെ
എന് മനതാരില് നിറഞ്ഞു നിന് രൂപം
നമ്മുടെ സുന്ദര പ്രണയ മുഹൂര്ത്തങ്ങള് -
എന് ഓര്മ്മയിലൊരു പൊന് വസന്തമാകവേ
ഓര്ത്തു ഞാന് , പിന്നെ ചിരിച്ചു ഞാന്
നിന് വാക്കുകള് , ആല്മര മര്മ്മരം പോലെ
അരികിലെന്നരികില് , ഇരുന്നെന്റെ കാതില് -
നീ ഓതിയോര പ്രണയ കാവ്യം
ഒരായിരം ആല്മര ഇലകള് തന് മര്മ്മരം
ഇന്നെന് കാതില് തേന് മഴയായ്
നമ്മുടെ പ്രണയവും , മോഹങ്ങളും പിന്നെ
നാം പങ്കു വച്ചോര സ്വകാര്യതയും
ഒരാല്മരം പോലെ , സുന്ദരം , പിന്നെ ശബ്ദ മുഖരിതം
ഒരാല്മരം പോലെ , എന് മനതാരില് നിറഞ്ഞു നില്പ്പൂ
സതീഷ്
